Saatsiz bir zamanın içinde yorgun bedene tıkıldım.
Yolum şeritsiz, kara, soğuk.
Derdim var bir kırlangıç kanadında,
ulaşmak hayli zor.
Çaresizliktir içimde yükselen,
pişmanlığım büyüyor.
Her kapının huzra açılan köşesi sen.
Sen
şimdi yoksun.
Bakarken özlediğim şimdilerde gurbet,
bense dağ.
Yolunun yeşil kokan kıyılarında hep aşk.
Yeşil aşkından öpüyorum,
en çok da burnundan.
Yeter ki
tebessümün olayım dudağının kıvrımında.
Fakat ben hep gözyaşı oldum nehirlerinde akan.
Şimdi mi ?
Sen iyisi mi hüzün doldur bardağıma,
Seninle kafayı bulmak istiyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder