Belirli bir akışta giden hayatlarımızda bir şeyler bırakma hevesi ve yazma isteğiyle kurulmuş absürd bir blog. Girenleri karşılayan hava bazen duygusal bazen siyasi bazen felsefi. Beğenmeniz dileğiyle...
14 Şubat 2016 Pazar
Ying-Yang
Teknoloji o kadar gelişti ki basit olmaya herkes olmaya çalışmak farklılık oldu artık. Oysa ki nolurdu bende artık herkes gibi olsam. Herkes gibi oturup sokaktaki çocuğun bile yazabileceği romantik dram filmleri izleyip, entrika dolu dizileri izlerken keyif alabilsem. Sen farklısın ama cümlesi ne kadar faşist aslında insanı ne kadar dışlayan bölücü bir söz. Yanlış mi düşünüyorum yoksa düşünce faşistliği yapmıyor muyuz. İnsanları düşüncelerine gore sınıflandırdıgımızda kendi ırkçılığımızı yapmış sayılmaz mıyız? Sözlükte renge göre ayrım diyor ırkçılık için. Peki daha ilkokulda çocukları seviyelerine göre sınıflandırıp iki arkadaşı farklı sınıfa koymak birinin kendini diğerinden üstün hissetmesine yol açmaz mı? Yani artık ırkçılık sadece futbolcuya muz göstermekten ibaret. Basın böyle diyor en azından. Sözlüğü bir kenara koyup farklı dediğimiz aman bu kadar düşünme sen mi kurtaracaksın sanki dünyayı dediğimiz insanlara bakarsak eğer. Onlarla kendi aramıza ördüğümüz bu düşünce duvarı ırkçılık değil mi? Peki üstün kesim kim bu ırkçılıkta herkes gibi beyazlar mı yoksa beyazlar gibi olmayı tanrıdan bir lütuf olarak gören bizler mi? Nolurdu bir yeteneğimiz olsa düşünmekten başka. Bu da yetenekse tabi eğer. Basit bir doktor basit bir marangoz bir palyaço belki basit bir insan olamaz mıydık. Ağlayan palyaçolar, okunmayan yazarlar, izlenmeyen yönetmenler olmayı tercih ettik. Paradan değerli şeyler olduğuna inandık hep. Birşeyler anlatmanın birşeyler anlamanın insanı asıl yücelten şey olduğunu insanı insan yapanın düşünceleri olduğunu savunduk düşünmeyi unutanlara karşı. Siyahlar olarak oturduğumuzda siyahlığımıza siyahlık kattık hep. Kâh şiirlerle yaptık bunu kâh filmlerle yeri geldi romanlarla. Herşey daha bi siyah biz daha bi ağlamaklı olduk. Eleştirmenin ayıp, sırf ilgi için yapıldığının düşünülmesi yok mu hele. Galileyi afaroz edenler , Nazımı sürenler, Ebu zeri çöle gömenler. Popüler olmak için popüler kültürün popüler kölesi olanlar. Sırf okudum demek için dostoyevski okuyanlar. Beyazlara karışınca şaşırdık. Kusacak gibi olduk. İlerlemeyi unutmuş beyazlar. Çünkü siyah olmadan beyazlar daha bi beyazlar.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder