Düşler
ülkesindeyim; meraklı ve ümitliyim.
Sonsuzluk
penceresi yine açık kalmış beynimin bir köşesinde,
Ve
akıl almaz bir yorgunluk çöküyor bedenime,
Tir
tir titriyorum nedensiz…
Kulak
bile kabartan yok söylediklerimize herkes kendi dünyasında:
Unutulmuş
ve sonbahar yaprakları gibi dökülüyor,
Bir
bir kelimeler…
Heyhulaların
ortasındayız bu gece:
Sessiz
olun!
Çünkü
duyacaklar en sessiz çığlıklarımızı,
Mahkum
edecekler karanlığın en dibine özgürlüğümüzü…
Özgürlük?
Ama
şimdi başlıyordu suskunluklarımız,
Oysa
yeni başlamıştık değil mi düşünmeye?
Düşünmek?
Bu
gece! Evet, Bu gece olacaktı her şey!
Merhamet
etmek yok duygusallığa,
Ve
lanetlenecekti aklın getirdikleri…
Yoktuk,
Yokluk
içeren cümlelerimizin bile ihtiyacı vardı bitmeye,
Noktalar
kabul etmedi yalnızlığımızı,
Ünlemlerse
çoktular
Kaldık
sorularımızla baş başa, geriye kalan sorunlarımızla…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder