Gerzekliğimiz

Sevilesi bir yanım olsa,

Onun sevmesini isterdim.

Kahveyeşil gözleriyle bakmasını güneşin doğuşunda

Ve sevmesini zamanın durduğu bir anda.

Ah o bakışlar…

Değer miydi dünya malına bilinmez, bakmadı.

Bakınca da görmedi zaten.

Hayatta böyle değil midir ?

Yanımızdan gelecek akar gider, farkına bile varmayız.

Vardığımızda başlar keşkeler.

Ondandır mutsuz insanın keşkelerinde ki halsiz hüzün.

Geçmiş ve gelecek iç içe yaşıyoruz.

Anılara keder kaldırıp,

İçiyoruz geçmişimizi.

Ama yine de hatıralar süslüyor gelecek hayallerimizi.

Ondandır karmaşık bir hal alması işlerin.

Hayallerimizdeki o nazlı mavi karmaşıklaştırıyor hisleri.

Her renge biraz onu katıyoruz, tuvale dokunan resim gibi.

Beceremiyoruz…

Hayatın tonunu bulamıyoruz belli.

Ama insan pes eder mi?

Arıyor onu 5 yıl belki de elli,

Ve değişiyoruz diğer her şey gibi.

Fark etmeyi bilsek işte bu yönde değişsek,

Nice ömürler göreceğiz ömrümüzde.

Sevebiliriz insanları geçmişleriyle,

Belki bağlanırız onlara delirmişçesine

Ama yapmıyoruz nedense, 

Bütün insani gerzekliğimizle.