Hem sen, Hem ben

Merak dolu günler geride artık

İçi hep doluydu mutluluk resimlerinin

Bir var bir yoktu her sabah

Ve gece, sonsuzluğun ismiydi belki de

Kaybolursan diye

Sana, yol haritanı çizdim ellerine

Korkma, her karanlık günün ardından

Avuçlarındaki çizgilere bak,

Onlar sana gösterecekler doğru yolu

Ağlamayacaksın, annesinin elini kaybetmiş çocuk misali

Hiçbirine benzemeyecek bu kayboluşlar

Bisiklet sürmeyi yeni öğreniyormuşsun gibi olacak her anın

Ne zaman düşüyormuş gibi olsan

Dengeni sağlayacak kişi olacağım.

Nihayetinde unutacağım geçmişte iyi kötü ne varsa,

Herşey güzel olacak, umutları yetişecek mutluluk bahçemde

Ne sen beni üzeceksin, ne de ben seni sevindireceğim.

Biz duyguların karmaşasında olacağız

Bire bin katan duyguları besleyeceğiz içimizde,

Nihayet güller açacak

Kuşlar uçacak,

Arılar konacak çiçeklere,

Toprak kokacak yağmur nefesiyle

Ve ben her uzaklaşmaya çalıştığımda biraz daha sana yaklaşacağım.

Belki şiirlerin bile sonu gelmeyecek o zaman.

Rüyaların dünyasında yaşamaktansa, dünyanın rüyalarında yaşayacağız;

Hem sen, hem ben.