Hayalperest

Yine bu şehirde açtım gözlerimi sabaha

‘Sen çok değiştin’ diyordu resmin

Belki de tek sahip olduğum şeydi sana ait

Biliyor musun ne çok ağlamıştık onunla bana

Yetmiyor yetmiyordu gözyaşlarım seni anlatmaya

Hemen evden atıyordum kendimi dışarıya

Senden değil kendimden kaçıyordum aslında

Ama nafile kime baksam sen,

İsmim dudaklarının arasında yücelirdi

Ve ben o an taşıyamazdım işte

Layık olamazdım ona

Benim için söylediğin her şey ağır gelirdi bana

Hatta seni sevmek bile..

Abarttığımı düşünüyorlardı

Seni abarttığımı düşünüyorlardı

Az bile diyordum onlara az bile

Hiçbir kelime seni anlatmaya yeterli olamazdı

Bakamazdı hiçbir göz sana

Dokunamazdı tenine hiçbir ten

Ve ben sanki savaştan çıkmışçasına yorgundum seni severken,

Şikayet etmiyordum halimden,

İşte yine hayalperestim,

Senli hayaller kuruyorum,

İşte yine bu şehirde kapanıyor gözlerim…